ÇOCUKLUK ANILARIM! 1962 yılında 3. sınıf öğrencisiydim.15 Eylül İlkokulu’ndan sene sonu karnemi almıştım. Okul çıkışımda anneme büyük bir sevinçle karnemi göstererek; “Bak anneciğim, hiç zayıfım yok. Hatta ortam bilek yok. Çoğu derslerim pekiyi.” demiştim. Annem ocağın başında odun ateşinde kızartma yapıyordu. Annem terlemişti, biraz kilolu olduğundan çömeldiği kızartma tavasının başından zor kalktı. “Aferin benim oğluma okusun da adamlar olsun” diyerek ayağa kalktı bana sıkıca sarıldı. Beni sarılıp öperken terleri benim de yanaklarımı ıslatmıştı annemin o terleri bana lavanta kolonyası sürülmüş gibi mis gibi kokmuştu. O yaz, Telsiz mevkiindeki beş dönüm, bir de limana giden ana yolda Fevzi eniştemden icarla tuttuğumuz ‘Şoförün orası’ diye bilinen 3 dönüm tarlayı tütün dikimi için kiralamıştık. Tütünlerimizi dikip kırdıktan sonra yazımızı bitirmiştik. Okula gitmeme 15 gün kala, annem ve Ahmet ağabeyim bir gece; “Biz karar verdik, Germiyan köyüne taşınıyoruz” dediler. Babamın köyü...