DOSTÇA

1961 yılının Şubat ayıydı. Annem “Yarın Germiyan’a gideceğiz” dedi. Bütün gece gözüme uyku girmemişti. Alaçatı sağlık ocağı önünden Çeşme - İzmir otobüsleri kalkardı. Ben de yarın otobüsle yolculuk yapacağım için seviniyordum. Sabah oldu, anneme ne zaman gidiyoruz? diye sordum”. Annem de bana kara eşekle gidiyoruz demez mi? Ben tabi ki şok olmuştum. Bütün gece kurduğum hayallerim boşa çıkmıştı. Annem kahvaltımızı hazırlamıştı. Kahvaltımızı yaptıktan sonra kara eşeğimizin semerini ve keletirleri sardıktan sonra yola koyulduk. Önce Reisdere Köyü’ne vardık, daha sonra Germiyan Köyü’ne doğru gidiyoruz. Köyleri bir birine bağlayan toprak yollar tozludur. Yol kenarlarında kekik, pamuklan, katır tırnakları, pırnar ve sakız ağaçları yemyeşil sizi selamlar. Bazı yol kenarlarında yağmur sularının birikintilerinden oluşan çamur deryasına bata çıka gidersiniz. Stabilize yollar her zaman zaten kırmızı toprak ve ayakkabılarınızın altında yağlı çamur yapışır, yürümenizi zaten engeller. Lale köyü gö...

Bu yazımı yazdığım sırada takvimler 1 Haziran 2022 Çarşamba gününü gösteriyordu. Benim için duygu yüklü bir gün. Çünkü 69 yıl önce bugün doğmuşum. Yani 1 Haziran, benim doğum günüm. Sabah biraz erken kalktım ve evimin balkonunda oturdum. Sessizliğin sesini dinliyordum. Eşim Meryem Hanım içeride sabah kahvaltısını hazırlar iken kafam bomboş öylece gökyüzüne bakıyordum. Tepemde birkaç tane beyaz bulut geziniyordu. Caddede birkaç kişinin yürüdüğünü gördüm. Arada da birkaç tane sokak köpeği... Tören geçidi gibi topluca ilerleyen sokak köpekleri geçişinden sonra balkonumun tam karşısında küçük bir İncir ağacı ile incir ağacını izlemeye koyuldum. Bu iki ağaç bir birine öylece sarılmış ki, sanki dans ediyorlardı. Dallarında onlarca kuşun karşılıklı sohbetlerinin hoş sesi, sonrasında adeta bir orkestradan çıkan melodiyi andırıyordu. Sabahın erken saatinde bu ses, insanın ruhunu okşuyor. Balkonumda bunları düşünürken telefonum çalmaya başladı. Arayan arkadaşlarım dostlarım doğum günümü kutluyor...