DOSTLUKLAR

Hayatım boyunca 1964 yılından 2020 yılı 15 Mart ayına kadar her sabah dükkan’nım açılır ve gecenin geç saatine kadar çalışıyordum 16 Mart sabahı Corona Virüs’ü nedeniyle Ev karantinası nedeniyle evimden çıkmamaktayım. Bol bol düşünme fırsatım oldu.Dostlarım sağolsun telefonla arayarak hal ve hatırımı soruyorlar.Meğerse ne çok sevenim varmış.Gururlandım.

Evimde kah bilgisayar kah Günlük defterime anılarımı ve Alaçatı hakkında yaşanmış hikayelerini yazıyorum.tabi ki Kitap okumayı bilhassa hiç ihmal etmiyorum. Terzilik yıllarımda Kitap okumak için pek fırsatım olmuyordu.1989 yılının Eylül ayında Kitapçı dükkânımı açtıktan sonra Kitap okumak ne kadar iyi bir şey olduğunu anladı.

Kitapçı dükkânıma gelen okurlar bana bir kitap önerir misiniz? diye sorarlardı ilk zamanlar böyle bir soru sormalarından nefret ederdim. Çünkü kendim okumadığım kitabı nasıl önerebilirim diye kendimi hep mahcup hissederdim.

Neyse Dostluklardan bahsetmek isterim sizlere. Hanım bugün ben Alaçatı’da“Siyasi Yaşamım”diye bir yazı dizisine başladım. Eşim yanıma gelip elinde Çay ve önceden kokusunu aldığım bir tabak içinde lorlu kurabiye’yi masama bıraktı.

Yazı yazmayı bıraktım ve masama bırakmış olduğu kurabiyeden bir tane aldım ve muhteşem bit tat. Çayımla birlikte önümdeki kurabiyeler bir baktım bitmiş. Kendisine teşekkür ettim ve konuşmaya başladık. Eşim bu kurabiyeleri en güzel 1850  Oteli’nde yapıldığı,Bende  Nilüfer Onan’n da Kurabiyeleri muhteşemdir dedim.Dükkanım Uğur Mumcu caddesindeyken Nilüfer her Kurabiye pişirdiğinde kesekağıdına üç beş tane koyar ve kesekağıdın azgını ham iple bağlar yanındaki elemanla bana gönderirdi.Ne güzeldi o günler.Komşuluklar Dostluklar sohbetler.Sevilmek,sevmek,Hatırlanmak,Hatırlamak.Ben bugün bunları düşünüyorum.hadi bakalım madem teknoloji yılı sarıl telefona sevdiklerini ara,lütfen mesaj atmayın telefon et dostunun sesini dinle.

Kalın sağlıcakla….