1966
yılıydı. Alaçatı’da terzi çırağı olarak çalışıyordum. Ailem Germiyan Köyü’nde
yaşıyordu. Ben Büyükannemle beraber Alaçatı’daki evimizde oturuyorduk. Ahmet Ağabeyim
Germiyan dolmuşuyla gece sinemaya gelen yolcularla birlikte Alaçatı’ya geldi.
Ağabeyim film izlemeye gitmemiş, benim yanıma uğramıştı. İki saati film bitene
kadar oturduk, bol bol sohbet ettik. Sonunda giderken: “Ömer! Yarın ustandan
bir hafta izin al. Köyde işlerimiz çok. Zeytin toplamaya bize yardım edersin.”Ben
çok sevindim. Çocukluğumdan bu yana hem zeytin toplamasını ve zeytin ağacını
severim.Ustam
Erdoğan Erman’ın evi Çeşme’de idi.
Her gün Çeşme’den gidip gelirdi işyerine.
Evini Alaçatı’ya taşımamıştı çünkü bütün ailesi Çeşme’deydi.
O
sabah dükkâna geldi. Çalışan arkadaşlara iş taksimini yapıyordu. Sıra bana
gelmişti “Sen de bu üç tane pantolonu çat” deyince; “Ustam” dedim. “Akşam Ahmet
ağabeyim dükkâna geldi köyde ailemizin işleri çokmuş ve sıkışıkmışlar bana
ustandan bir hafta izin al dedi. Mümkün ise izin verebilirseniz Pazar günü beni
bekliyorlar” dedim. Ustam da “Tamam
çocuğum. Olur tabi ki. Eğer izin vermezsek Ahmet Ağa’yı kızdırırız” dedi.
Erdoğan Ustam Ağabeyimle beraber aynı zamanda asker arkadaşıydı.Ben
Pazar günü büyük anneme: “Büyükanneciğim; Ben ustamdan izin aldım bugün.
Germiyan Köyü’ne gidiyorum” dedim. Büyük annem bana sepete birşeyler koydu ve
bir hafta giyeceğim elbiselerimi bir bohçaya doldurdu. Sepetimi aldım ve
hastane önündeki garajda otobüse bindim. Merdivenli Kuyu’da indim. Ailemde Merdivenli
Kuyu’da bulunan asıl adı (Karacahisar)
olan arazimizdeki zeytinleri
topluyorlarmış.Soğuk
bir kış günüydü. Annem beni bir aydır görmemişti. Beni görünce o kadar yüksek
çığlık attı ki, ana sevgisiyle kucakladı. Annem ayrıldıktan sonra Alaçatı’dan
haberler, hal hatırlar soruldu ve biraz daha sohbetten sonra, annem bana eski
elbise getirdin mi? Diyerek “Büyük annem bir şeyler koydu sepete” dedim. Annem: “Hadi o zaman değiştir üstünü gel!”
dedi. Ben hemen tarla kenarında bulunan büyük bir pırnar çalısının arkasına
geçip üzerimdeki kumaş pantolonumu çıkartıp eski bir “Çolaki” pantolonumla
değiştirdim. Sonra yanlarına gidip bende yardım etmeye başladım.Hava
o kadar soğuktu ki dişlerim bir birine vuruyordu. Annem tarla kenarlarında kuru
dal parçaları toplayıp ateş yaktı zeytin toplamaktan ellerimiz buz tutmuştu.
Elleri çok soğuyan ateşin yanına gidip kendini ateşin karşısında ısıtıyordu.Akşam
olmak üzereydi dört keletir zeytin toplanmıştı. Keletirleri merkeplerimize
yükledik, köy merkezine doğru yol aldık. Önce merkeplerimize yüklediğimizi
zeytinleri yağ fabrikasına indirdik. Yağhanede her kişiye ait bir bölme vardı ve
herkes topladığı zeytinlerini bu bölmeye dökerdi. Biz de öyle yaptık. Daha sonra
evimize geldik. Annem ocağımızın ateşini yakmıştı bile. Akşamdan kalan kuru
fasulye ve bakla yemeği vardı. Evimizin fırınında önceden pişmiş geniş
dilimlerle önümüze konan yemeklerimizi bir güzel midemize indirdik.
Yatsı
ezanı okunmuştu. Kapı çalınmadan trap diye bir kadın girdi içeriye. “Ay çok
üşüdüm Şahisteciğim! İyi bari, ateşiniz de yanıyormuş” dedi ve hemen ocağın tam
karşısına oturdu. Ben yemekten sonra ocağın karşısına geçerim hayalleri
kurarken, benim hayallerim suya düştü. Ben evimizin bir köşesinde battaniyeyi
sırtıma aldım ve ısınmaya çalışıyordum. O yıllar köyde elektrik yoktu. Gaz
lambasıyla aydınlanıyordu köy halkı. Bir gaz lambası odayı nasıl aydınlatır ki?
O evde yaşayanlar sadece birbirlerinin sülietini görebilir. Ben bir ara Anneme
sordum: “Bu bize gelen misafir kim? Diye. Annem tanımadın mı oğlum? Nuriye Teyzen.
Babanın teyzesi” dedi. “Anneciğim tanıyamadım poşusuyla her tarafını sarmış
nasıl tanıyayım ki?” dedim. Biz bu muhabbeti yaparken Nuriye Teyzem beni fark
etti. Germiyan şivesiyle: “Bire bu bizim Ömer mi? Bire eşek kadar olmuş bu ya.
Ömer gel bakem yanıma da görem seni” dedi. Oturduğum yerden kalktım, Nuriye Teyzemin
yanına gittim. Öyle bir sardı ki, bir ara kemiklerimin acısını hissettim. O kadar
samimi bir sevgi ile sarmıştı ki beni, uzun bir süre bırakmadı. Nuriye teyzem
çocuklarından söz etmeye başladı. Üç çocuğunu genç yaşlarda kaybetmişti. Tek
başına yaşıyordu. Konu daha sonra babama geldi ve babamın hatıralarını uzun
süre anlattı. Annem ve evdekilerin gözyaşlarını izliyordum. Ben babamı
görmemiştim. Sadece o anılarda bir şeyler anlamak istiyordum.
Kalın
sağlıcakla…
Yorumlar
Yorum Gönder