1965 yılının Şubat
ayında terzilik mesleğime başlamıştım. İlkokul çağlarımda Rıza Dayımın evine
giderken Mehmet Karabina’nın evinin balkonunda bir hanım ve yanında iki tane
genç kız balkonda oturmuş ellerinde kumaşlar dikiş dikerken onları seyrederdim.
Adını sonradan öğrendiğim Rahmetli Mehmet Karabina amcanın kızı Benal Öğütkan abla,
yanında iki genç kızı çırak olarak çalıştırıyor olduğunu öğrenmiştim.
Alaçatı’daki erkek terziler genelde kadınlara dikiş dikmezlerdi. Nedeninin kadınların
erkek terzileri tercih etmediklerinden olduğunu düşünüyorum. Ben terzilik
mesleğime başladıktan sonra Alaçatı’da kaç tane erkek terzisi ve kadın terzisi
var olduğunu merak etmiştim. Erkek terzileri önceki yıllarda bu köşemde yazmıştım.
Bugün evimde başka bir yazımı yazarken neden Alaçatı’daki kadın terzilerini
yazmadım diye kendime inanın çok kızdım. Bugün oturdum ve Alaçatı’daki kadın
terzilerimizi yazmaya başladım. Rahmetli Benal Abla ilk aklıma gelenlerdendi.
Çünkü yolumun üzerinde en sık gördüğüm bir terziydi. İkinci aklıma gelen Şaban
Bey’in kızı ve Rahmetli Muzaffer Gençalp’in eşi Halide Gençalp idi. Kendisi de
iyi bir terziydi. Hatta kendisine “sosyete terzisi” dediklerini de duymuştum çocukluğumda.
Hacımemiş mahallesinde Nurten Yengem vardı. Nalbant Kemal Ağabeyimin eşi. Küçüklüğümde
annem ile evine misafirliğe giderdik. Odanın büyük bir bölümü yarım provaya
hazırlanmış elbiseler asılı, dikiş makinesinde kendisi çalışırken bulurduk. “Kusura
bakmayın bu elbiseyi yarına yetiştirmem lazım” diyerek gelen misafirlerden özür
dilerdi. Başını kaldırmadan sürekli çalışırdı. Tam karşı binada oturan komşusu Turan
Çavuş’un kızları da terzilik yaparlardı. Yıldız ile Gündüz Abla. Babaları Turan
Çavuş, Pazaryeri Cami karşısında yetmişli yıllara kadar kahvecilik yapardı. Aşçı
Şahin “Dayko” nun kızı Gündüz Kapar da Hacımemiş Mahallesinde terzilik yapardı.
Gökçen Er Yenimecidiye Mahallesi’nde terzilik yapan biriydi. Barbun Nezihe diye
bilinen Nezihe Barbun da Yenimecidiye’nin popüler terzilerindendi. Rahmetli
Mehmet Dayımın kızı Ülkü Ablam da iyi bir terziydi. Ara sıra akrabam diye
yanına gider sohbet ederdim. Mis gibi ütü ve telâ kokusu ciğerlerime kadar işlerdi.
Aşçı Sabri (İnanç) ağabeyimizin eşi Muzaffer İnanç ablamız da terziydi. Tahsin
Kandemir’in eşi Remziye Abla Tokoğlu Mahallesi’nde terzilik yapardı. Yine
rahmetli Gamsız Hasan’ın kızı Birsen Küçükbayır’ın da dikmiş olduğu
elbiselerini görür, halk arasında “güzel elbise diker” diye duyardım. Rahmetli
Mümin Saatli’nin kızı Mümine Öcal Hacımemiş mahallesindeki meşhur
terzilerdendi. Yakın zamana kadar Hacımemiş Mahallesi’nde Terzi Fikriye (Çetinkaya)
da terzilik yapardı. Alaçatı o yıllarda nüfusu üç bin olan bir nahiye olmasına
karşın onlarca kadın terzimiz vardı. Hepsi de aile ekonomisine katkı sağlıyorlardı.
Bugün maalesef evinde de olsa terzilik yapan bir kadınımız var mıdır? Bilmiyorum.
Halk Eğitimin açmış olduğu kurslar, köy enstitülerinin yetiştirmiş olduğu eğitimciler
bu memlekete çok büyük hizmet etmişlerdi. O yıllarda
“Kadının Adı Vardı” Şimdi her şey hazır giyime kaldı. Yiyeceklerimiz
de hazır ambalaj içinde. Bu güzel kasabamıza emeği geçen tüm kadın
terzilerimizi saygıyla anıyorum. Aramızdan ayrılanlara Allahtan rahmet
diliyorum. Nur içinde uyusunlar. Sağ olan arkadaşlarıma ve büyüklerime de
sağlıklı günler diliyorum.
Kalın sağlıcakla…
Yorumlar
Yorum Gönder