Kokuların Peşinden Giden Hayat

 

Kokuların Peşinden Giden Hayat

Hayatı hep kokularla hatırladım.
Benim hafızam görüntülerden çok kokularla çalışır. Bir yerin, bir zamanın, bir insanın geride bıraktığı en kalıcı iz kokusudur. Bu yüzden hayat beni hiçbir zaman Google’dan değil, kokulardan yönlendirdi.

Çocukluğumda tanıdığım ilk koku kumaştı.
Terzi dükkânında asılı duran yünlerin, pamukların; ütünün buharına karışan o kendine has koku… Bana emeği öğreten ilk dersti o. Sabretmeyi, ölçüyü, beklemeyi… Bir ceketin omzu düzgün dursun diye harcanan sessiz çabayı.

Sonra kitap kokusu girdi hayatıma.
Sayfaları biraz sararmış, biraz nem çekmiş kitapların kokusu… O koku bana düşünmeyi öğretti. Sessizliği sevmeyi, kelimelerle yol almayı. Kitapçıda geçen saatler, aslında dünyayı anlamaya çalıştığım saatlerdi. Kitap kokusu, bana yalnız olmadığımı hissettirdi.

Bir de cami kokusu vardır hayatımda.
Temiz halı, ahşap, sabah serinliği… O koku insanın içine çektiği anda kalbini yavaşlatır. Orada acele yoktur, gürültü yoktur. Sadece durmak vardır. Kendinle baş başa kalmak.

Ben hayatı böyle yaşadım.
Terzilikle emeğin kokusunu, kitapçılıkla düşüncenin kokusunu, camiyle sükûnetin kokusunu tanıdım. Kimi zaman bir kivi bahçesinin ekşi tatlı kokusu bile yolumu değiştirdi. Çünkü ben hep kokuların peşinden gitti

.Bugün 74 yaşındayım.
Hâlâ kitap kokusuyla yaşıyorum. Alaçatı’da, küçücük bir dükkânda, raf raf dizilmiş kitapların arasında hayatla mücadele etmeye devam ediyorum. Çeşme’nin tek kitapçısı olarak, yılın 365 günü kapısını açık tutan bir kitabevinin emekçisiyim.

Bu mücadele sadece geçim mücadelesi değil.
Okunsun diye, gençler kitapla tanışsın diye, birileri yolu düşüp bir kitabın kapağını aralasın diye verilen bir mücadele. Çünkü inanıyorum ki; kitap okuyan bir genç, geleceğe daha sağlam basar.Bugün geriye baktığımda anlıyorum ki;
İnsan neyin peşinden giderse ona dönüşüyor. Benim yolumu tabelalar değil, kokular çizdi. O yüzden hâlâ bir kitabı elime aldığımda önce derin bir nefes alırım.

Çünkü bazı hayatlar gözle değil, burunla hatırlanır.
Ve ben, 74 yaşında hâlâ kitap kokusuyla yaşamaya, mücadele etmeye devam ediyorum.

Kalın sağlıcakla .

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.

Alaçatı’nın İbroş Abisi

  Alaçatı’nın İbroş Abisi Bazı insanlar vardır; isimleri nüfus kâğıdında yazar ama gerçek adlarını hayat verir. İbrahim Tuncel de onlardan...